!اینجاست بهشت

دوست دارم،با صدای آهسته!

دلم لک زده برای دوباره دیدن لبخندت

برای دوباره لمس کردن صدات

برای دوباره درک کردن چشمات

بهت نیاز دارم

بیشتر از هوا

به نگاهی از تو

به نوازشی از تو

حتی به لبخندی از تو

گویی در چین لب هایت وقتی که می خندی گیر کرده ام

دلم با تو بودن می خواهد

با تو رفتن

با تو تا ابد نفس کشیدن

یاد شعری افتادم :

هوا را از من بگیر خنده ات را نه !

نوشته شده در یکشنبه 7 مهر1387ساعت 21:27 توسط گواه |

عشق یعنی

ای سوخته سوخته سوختنی....عشق آمدنی بود نه آموختنی

عشق یعنی ... وقتی نشونه ها امید بخشن.

نوشته شده در یکشنبه 7 مهر1387ساعت 21:18 توسط گواه |

بنده ات آمده،تحقیرش نکن

بگذار تا بگریم در این شب الهی

تو خوب می دانی،گریه مرا آرام می کند

دیگر نمی خواهم گناهانم روی هم تلمبار شوند

من که میدانم گناهکارم

بگذار با صدایی پر از بغض و التماس زار بزنم و طلب بخشش کنم

خوب می دانم رد پایی از امید به جز تو نیست

دوست دارم در نیمه ی شب،در سکوت زیبای آسمان و زمین به مناجات برخیزم

و آرام آرام تا کهکشانت صعود کنم.

هر گاه دلم می خواست در دل دیگری جایی پیدا کند تو دلم را شکستی.

به هر که و به هر چه دل بستم تو دلم را شکستی.

عشق هر کس که یه دل گرفتم تو قرار از من گرفتی.

تو چنین کردی تا به جز تو محبوبی نداشته باشم

و به جز تو آرزویی نداشته باشم

و به جز تو به چیزی یا کسی امید نبندم.

تو را شکر میکنم به خاطر همه ی ای نعمت ها

آنچه داشته ام تو دادی

آنچه کرده ام تو میسر کردی

همه وجود من زاده ی اراده ی توست

وقتی فریاد کمک خواستنم من در میان فحش ها و تهمت ها گم می شد،

تو صدای ضعیف من را شنیدی

تو تنها همدم شبهای من هستی

تو دست من را گرفتی

می ترسم تا در چاهی عمیق بیفتم و هیچ کس نتواند مرا بیرون کشد.

با اینکه گناهکارم ولی سرنوشتم دست توست

می دانم گناهانم غیر قابل بخششند

ولی ببخش

چون تو بخشنده ای...